|
Eduard R.R. de Vries 
Schilderen doet Eduard de Vries (1940) graag, omdat hij het visuele wat hem
boeit -in aquarel en acryl op doek- hierop kan vastleggen.
Hoewel hij het boeiende niet direct kan omschrijven, daar het te maken heeft
met kwetsbaarheid, verontrusting, melancholie, schoonheid en sfeer.
Maar ook met beweging, verandering en vervreemding, want alles gaat immers
aan ons voorbij.
Zo spreekt hem het natuurlijke verval aan.
Soms lijkt het of oud gewoon oud mag zijn, zonder de directe drang tot
vernieuwing. De fasen van de onvermijdelijke afbrokkeling van landschap en architectuur, boeit hem in hoge mate.
|
